Glutenvrij. Het hoort erbij.

Wat was ik blij toen de arts twee jaar vertelde dat er geen darmparasieten meer waren aangetroffen. “Ik ben genezen. Eindelijk genezen”, dacht ik nadat ik de telefoon had opgehangen. Na acht jaar buikklachten en een half jaar een streng koolhydraatloos dieet, zou ik weer lekkere broodjes, croissantjes en pasta’s gaan eten. Het pakte alleen net even wat anders uit.

Langzaam bouwde ik de hoeveelheid koolhydraten en tarweproducten weer op in mijn dagelijkse leven. Maar ik merkte dat mijn buik erg slecht bleef reageren op de tarweproducten. Vreselijke buikkrampen, misselijkheid, een buik alsof ik vijf maanden zwanger was en ook pijnlijke stoelgang waren weer orde van de dag. Na het eten van tarweproducten voelde ik me soms een week lang niet lekker en had ik een rommelende buik. Gek genoeg had ik deze klachten niet wanneer ik aardappels en rijst at, wat voor mij een teken was dat ik nog steeds parasietvrij was, aangezien ik dit soort klachten destijds bij alle koolhydraten kreeg.

In die tijd liep ik voor andere lichamelijke klachten bij de huisarts en tijdens een consult begon ik ook over mijn buikklachten. Ik vermoedde een glutentintolerantie of op z’n minst een gevoeligheid en wilde graag bevestiging. Hij zag de noodzaak niet in om me door te sturen, ‘omdat ik me eerst maar even op die andere klachten moest richten’. Omdat ik op mijn beurt geen zin had om te wachten op zijn verwijsbrief, besloot ik gluten dan maar op eigen houtje uit mijn dieet te halen.

Ik wist dat als ik eenmaal geen gluten meer zou eten, een onderzoek was uitgesloten. Ze kunnen pas iets aantonen uit een gastroscopisch onderzoek als je enkele maanden veel gluten eet. Als je geluk hebt tenminste. Soms vinden ze iets, maar ook niet altijd. Wat niet wil zeggen dat je dan wel gluten kunt verdragen. Eigenlijk was een onderzoek dus niet echt heel nuttig. Ik wist immers al waar het aan lag en hoefde de gluten alleen maar uit mijn dieet te schrappen. Aangezien ik door het koolhydraatbeperkende dieet al wat kennis had opgedaan, ging me dat ook redelijk gemakkelijk af. En het had meteen effect.

Bron afbeelding: via Flickr. com, fotograaf: Brad Higham
Bron afbeelding: via Flickr. com, fotograaf: Brad Higham

Natuurlijk is het een proces van vallen en opstaan. In het begin deed ik thuis nog niet aan gescheiden snijplanken of aparte keukenkastjes voor glutenvrije en glutenvolle producten. Uiteindelijk heb ik besloten om mijn keuken opnieuw in te richten en strenger op te letten, omdat ik merkte dat ik last kreeg van kruisbestuiving. Ook op verjaardagen of op bezoek let ik nu wat beter op en uiteraard moet ik in restaurants altijd even navragen of gerechten glutenvrij zijn en of friet in dezelfde frituurpan wordt gebakken als glutenvolle bitterballen.

Vandaag las ik een artikel op een site over glutenvrij leven. Daarin werd een artikel geplaatst uit het blad van de Nederlandse Coeliakie Vereniging waarin een onderzoek naar ziektebeleving bij verschillende ziektes (het onderzoek is ook hier in het Engels) is verricht. Het schijnt dat mensen met coeliakie veel moeite met hun ziekte hebben, omdat het dieet duur, ingewikkeld en lastig vol te houden is. Hun ziektebeleving is vergeleken met patiënten die last hebben van nierfalen, chronisch maagzuur, spastische darmen, diabetes of een hoge bloeddruk hebben. Alleen patiënten met nierfalen vonden hun behandeling zwaarder.

In alle eerlijkheid verbaast het me toch wel een beetje dat de coeliakie’s die aan dat onderzoek hebben meegedaan hun levenswijze als zo vervelend ervaren. Natuurlijk is het verre van leuk en het is vooral irritant dat eten niet altijd even spontaan voelt. Maar als ik denk aan patiënten met taaislijmziekte die moeite hebben met ademen, patiënten met een zenuwziekte die iedere dag het gevoel hebben dat ze in de brand staan of patiënten met ALS die nooit meer beter worden, dan moet ik toch wel concluderen dat zij qua pijn en ongemak op een heel ander level zitten. Ergens is het flauw om ziektes met elkaar te vergelijken. Ik bedoel, het is allemaal erg en vooral vervelend. Maar met coeliakie kun je prima oud worden, dus dat zet het wel in een ander perspectief.

Bron afbeelding: via Flickr.com, fotograaf: Césaro
Bron afbeelding: via Flickr.com, fotograaf: Césaro

Natuurlijk heb ook ik wel eens een baaldag. Dan heb ik zin om een pizza te bestellen, trek in een heerlijke boterham van het Vlaams Broodhuys, een simpel croissantje of baal ik dat niet zoiets ordinairs als vissticks uit de supermarkt kan meenemen of een loempiaatje op straat kan halen. Ik sta regelmatig te watertanden van het idee dat ik mijn tanden zet in een goede boterham of pizza. Ik droom er soms zelfs over. Een ander nadeel van een voedselintolerantie is dat je er altijd mee bezig bent. Zoals ik eerder aangaf moet je opletten bij bezoek, doe je navraag in restaurants en vooral reizen in het buitenland kan een onderneming zijn. Daarnaast moet je accepteren dat je niet alles even gemakkelijk kunt vervangen, alhoewel je een hoop zelf kunt maken. Zo smaakt zelfgebakken brood of zelfgemaakte pasta totaal anders dan de kant-en-klaar variant. Je kunt het helaas niet lang bewaren, omdat glutenvrij brood snel oud wordt, maar het is qua smaak en knapperigheid niet te vergelijken met de prefabvariant.

Ik snap best dat het voor sommigen lastig te accepteren is. Anderzijds kun je er maar beter het beste van maken. Je mag namelijk ook heel veel wél. Rijst, aardappelen, al die hippe meelsoorten van ouderwetse zaden zoals amarant en boekweit, kokos, noten. Ik kom niet meer weg met ‘oké’. Eten moet voor mij nu heerlijk zijn en de soms iets minder lekkere smaak van kant-en-klaar producten moet worden weggemoffeld met smaakvolle groente, geweldig beleg of een heerlijke saus. Je wordt creatiever, leert een hoop over nieuwe ingrediënten en als iets goed gelukt is, voelt dat extra belonend. Ook wanneer ik uit eten ga en ik wél iets kan eten of wanneer ik merk dat de kok extra zijn best voor me doet, voel ik me extra dankbaar. Een gevoel dat ik op die schaal nooit eerder heb gehad in een restaurant. De kunst van dit dieet is zolang je accepteert dat je niet alles kunt eten en blij bent met wat er wél is, je al een heel eind in de goede richting bent.

Bron afbeelding boven: via Flickr.com, fotograaf: Jodimichelle

“O.M.G. check dat heerlijke eten!” Een uitspraak die je mij wel zou kunnen horen zeggen. All That Food! staat voor heerlijk eten. Ik bedoel wie kun je daar nou niet blij mee maken? Mij in ieder geval wel!

Geef een reactie

(*) Required, Your email will not be published